மருதமூரான்

பிரபாகரனின் மனைவி- பிள்ளைகள்!

“சமஸ்கிருதம்“தான் கணனிக்கு பொருத்தமான மொழி என்று கண்டுபிடித்துச் சொன்ன சுப்ரமணியசுவாமி போல, இலங்கை- இந்திய அரசியலில் எப்போதுமே பல கோமாளிகள் இருந்து வந்திருக்கிறார்கள். அப்படிப்பட்ட கோமாளிகள் இல்லாத அரசியலை நினைத்துப் பார்ப்பது அவ்வளவு நல்லாயிருக்காது. ஏனெனில், அவர்களின் கொள்கைகள்- கோட்பாடுகள் தாண்டி, அவர்களின் இராஜதந்திரமும், புத்திசாலித்தனமும் எங்களை பல தருணங்களில் அதிசயிக்க(?) வைக்கும்.

மேற்குறிப்பிட்ட ஆரம்பத்திற்கும் இனிவரும் விடயத்துக்கும் சம்பந்தமில்லை. சம்பந்தப்படுத்திப் பார்த்தாலும் நான் பொறுப்பாளி அல்ல.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனின் மனைவி- பிள்ளைகளை, ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஸ பேணிப்பாராமரித்து வருவதாக, இலங்கை ஆளுங்கட்சியின் தேசியப்பட்டியல் பாராளுமன்ற உறுப்பினரும், பிரபல கிரிக்கட் வர்ணனையாளருமான(?) ஏ.எச்.எம் அஸ்வர், நேற்று பாராளுமன்றத்தில் இடம்பெற்ற விவாதமொன்றில் கலந்து கொண்டு பேசும் போது தெரிவித்தார்.

இந்தச் செய்தியில் உண்மையிருக்கும் பட்சத்தில் நான் மிகவும் சந்தோசப்படுவேன். எந்தவொரு உயிரும் பலிவாங்கப்படுவதை என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. முள்ளிவாய்க்காலுக்குள் வைத்து விடுதலைப் புலிகளை முற்றுமுழுதாக தோற்கடிக்கப்பட்டதாக அறிவித்த அரசாங்கம், அந்த மோதல்களின் போது பிரபாகரனின் மனைவி- பிள்ளைகள் உயிரிழந்திருக்கலாம் என்ற செய்தியை அப்போது வெளியிட்டிருந்தது.

ஆனால், அந்தச் செய்திகளை இரண்டு வருடங்கள் கழித்து அதே அரசாங்கத்தின் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் மறுத்துரைத்திருக்கின்றார். இந்த குழப்பங்களுக்குப் பின்னாலுள்ள உண்மை எது? என்று அறிவிக்க வேண்டிய கடப்பாடும் அதே அரசாங்கத்துக்கு இருக்கின்றது. பிரபாகரனின் மனைவியும், பிள்ளைகளும் உயிரோடு இருக்கும் பட்சத்தில் அவர்களை சதாரண வாழ்க்கைக்கு அனுமதிக்க வேண்டும்.

ஏனெனில், முன்னாள் போராளிகளுக்கு மனிதாபிமானத்தின் அடிப்படையில் விடுதலை வழங்குவதாக கூறுகின்ற அரசாங்கத்துக்கு, இதனையும் செய்ய முடியும் என்றே நினைக்கின்றேன்!. இல்லாவிட்டால், பிரபாகரனின் மனைவி- பிள்ளைகள் தொடர்பில் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் ஏ.எச்.எம் அஸ்வர் வெளியிட்ட கருத்துக்கள் அவரின் தனிப்பட்ட கருத்துக்கள் என்று அரசாங்கத்தினால் அறிவிக்கப்பட்டு இந்த சர்சைகளுக்கு முடிவு கட்டப்படுமா?! இலங்கை அரசியலில் எல்லா வியாக்கியானங்களும், விண்ணத்தணங்களும் எப்போதுமே சாத்தியம்!!

பலிகடவாகும் வீரர்கள், தப்பிக்க நினைக்கும் சிறிலங்கா கிரிக்கட்!

நிர்வாகத்திறைமையற்றவர்கள் தலைமை வகிக்கின்ற எந்த நிறுவனமும் சிறப்பாகச் செயற்பட முடியாது. அப்படிப்பட்டவர்களுடன், ஊழல் பேர்வழிகளும் சேர்ந்தால் குறித்த நிறுவனத்தின் நிலை எப்படியிருக்கும் என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். இதற்கு அண்மைக்கால உதாரணம் சிறிலங்கா கிரிக்கட். பில்லியன்களில் கடன், மில்லியன்களில் ஊழல், ஊக்கமருந்து சிக்கல் என்று எங்கு திரும்பினாலும் சிக்கலுடன் இருக்கின்றது சிறிலங்கா கிரிக்கட்.

உலகக் கிண்ணக் கிரிக்கட் இறுதிப்போட்டியில் இலங்கை தோல்வியடைந்த்தைத் தொடர்ந்து வதந்திகளும்- ஊகங்களும் அதிகரித்த தருணத்தில் அணித்தலைவர், உதவித்தலைவர், தேர்வுக்குழுவினர் மட்டுமல்ல அணியின் பேரூந்து ஓட்டுனரும் இராஜினாமச் செய்ய ஊகங்கள் உர்ஜிதமாகிய தோற்றத்தைத் தந்தன. இதற்குப் பின்னால், சிறிலங்கா கிரிக்கட் பற்றி வெளிவந்த செய்திகளில் அதிகமானவை அதன் ஊழல்கள்- சீரற்ற நிர்வாகம் குறித்தே இருந்தது.

உலகக் கிண்ண இறுதிப் போட்டி பரிசளிப்பு விழாவில் ஈலியந்த வைட் என்கிற வைத்தியருக்கும்(?) நன்றிகள் என்று சங்ககார குறிப்பிட்டிருந்தார். யார் இந்த ஈலியந்த வைட்? அறிந்து கொள்ள நண்பர் றிசான் ஷெரிப் எழுதிய “அரசமாளிகை ஊக்க மருத்துவர்“ என்கிற பதிவை வாசியுங்கள். பல தகவல்களை பெற்றுக்கொள்ள முடியும்.

தேசிய ரீதியில் அங்கீகரிக்கப்படாத வைத்தியரொருவரை சர்வதேச அணியொன்றின் மருத்துவத்தேவைகளை கவனித்துக்கொள்ள சிறிலங்கா கிரிக்கட் அனுமதித்துள்ளது. காரணத்தைக் கோரினால், “அணித்தலைவர் சங்ககார எழுத்துவடிவில் கோரினார்“ என்று சிறிலங்கா கிரிக்கட்டின் செயலர் நிஷாந்த ரணதுங்க பதிலளிக்கின்றார். இந்தப் பதிலில் எவ்வளவு பொறுப்பற்ற தன்மை தெரிகின்றது. அதுதவிரவும், தங்களின் பிழைகளை இலகுவாக மற்றவர்களின் மீது சுமத்திவிட்டு விலகிவிட நினைக்கின்றனர்.

அந்த ஊக்க மருத்துவரின் சிகிச்கையின் பலனாக மாட்டிக்கொண்டுள்ள உபுல் தரங்கவின் கிரிக்கட் எதிர்காலம் எப்படியிருக்கும், அத்துடன் தங்களை நோக்கி வீசப்பட்ட பந்தை சங்காவின் பக்கம் திருப்பிவிட்டு தப்பிக்க நினைக்கின்றனர் சிறிலங்கா கிரிக்கட்டின் அதிகாரிகள். அதுவும், அவர்கள் ஊடகவியலாளர் மாநாடுகளில் வழங்குகின்ற பதில்கள் சிறுபிள்ளைத் தனமானதாகவே இருக்கின்றது. அணித்தலைவர் கோரியதால் நாங்கள் வழங்கினோம் என்றால் ஏன் நிர்வாகிகள்?!

அதுதவிரவும், எதிர்வரும் இரண்டு வருடங்கள் புதிய வீரர்களைக் கொண்டு இலங்கை கிரிக்கட் அணி மீண்டும் கட்டியெழுப்பப்பட வேண்டிய நிலையில் இருக்கின்றது. “மச்வின்னர்“ முரளி இல்லாத இடத்தில் புதிய வீரர்கள் தேவைப்படுகின்றார்கள். அதுதவிரவும், சங்கா, மஹெல, மலிங்க இல்லாத இலங்கை அணி இரண்டாம் தர அணியாகவே இருக்கும். விரும்பியோ- விரும்பாவிட்டாலோ மூவரும் அணியினை விட்டு விலகும் காலம் நெருங்கிவிட்டதாக தெரிகிறது. புதிய வீரர்களை நம்பிக்கையுடன் ஆட அனுமதியுங்கள். மீண்டும் முரளியும்- சங்காங்களும் கிடைப்பார்கள்.

புலத்திலிருக்கும் தமிழன்!

விரும்பியோ விரும்பாமலோ சில விடயங்களை பேசவும், ஏற்றுக்கொள்ளவும் வேண்டியிருக்கிறது. தமிழ் மக்களின் (ஆயுத) விடுதலைப் போராட்டம் வானளவில் வளர்ந்து, முள்ளிவாய்க்கால் கடலுக்கடியில் மக்கி மண்ணாகிப் போனமை வரை புலம்பெயர்ந்த தமிழனின் பங்கு முக்கியமானது. ஈழத்தமிழனின் வரலாறு எழுதப்படும் போது, புலம்பெயர் சமூகம் பெரிய அத்தியாயத்தைப் பிடித்துக்கொள்ளும்.

உடலை வருத்துகின்ற குளிர்நாடுகளின் விடுதிகளில் உணவு பரிமாறியும், தட்டுக்கழுவியும் சம்பாதித்த பணத்தின் குறிப்பிட்ட பகுதியை ஈழத்திலிருந்து புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களில் அநேகர் ஏதோவொரு நம்பிக்கையில் விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு என்று கோராப்பட்ட போதெல்லாம் வழங்கியிருக்கின்றனர். அது, இன்றும் சில நாடுகளில் தொடர்கிறது.

புலத்திலிருக்கும் உறவுகளை நோக்கி ஒரு சில கோரிக்கைகளை மாத்திரம் முன்வைக்க முடியும். ஏனெனில், விடுதலைப் போராட்டத்துக்கு என்று வசூலிக்கப்பட்ட பணத்தின் பெரும்பகுதி ‘கறுப்பாடு’களின் வங்கிக்கணக்குகளில் உறங்குகிறது. அதுதவிரவும், வடக்கு- கிழக்கிலிருக்கின்ற மக்களுக்கு என்று கோராப்படுகின்ற பணத்தை கொண்டு உதவி வழங்கும் நிறுவனங்கள் கூட, பெரியளவில் ஒன்றும் செய்துவிட முடியாத நிலையே இங்கு இருக்கின்றது. ஆட்சியாளர்களும் அதனை விரும்பவில்லை.

மோதல்களின் முழுமையான வலிகளையும் வாங்கியிருக்கும் எமது சமூகத்தின் முன்னேற்றத்திற்காக புலத்திலிருக்கின்ற உறவுகள் உதவி வழங்க விரும்பினால், தனிப்பட்ட ரீதியில் உதவுகள். அதாவது, பொருளாதார வசதியற்ற ஒரு மாணவனின் கல்விச் செலவுகளை முழுமையாக பொறுப்பேற்றுக்கொள்ளுங்கள். மாதாமாதம் அதற்கு பெரிய தொகையும் தேவைப்படாது. அல்லது, தொழில் முயற்சிகளுக்கு உதவுங்கள். இவ்வாறான உதவிகள் வன்னிக்குள்ளும்- கிழக்கிலும் தேவைப்படுகின்றன.

அதுதவிரவும், முன்னாள் போராளிகளின் வாழ்க்கைத் தரத்தை முன்னகர்த்துவதற்கும் உதவலாம். ஒருகாலத்தில் ஹீரோக்களாக கருதப்பட்ட அவர்கள், தற்போது அதே சமூகத்தினால் ஒதுக்கப்படுகின்ற சூழ்நிலையே அதிகம் காணப்படுகின்றது. நான் எப்போதும் வேண்டுவது, உதவிகளைச் செய்யக்கூடிய நிலையிலிருக்கின்ற புலம்பெயர் உறவுகள் யதார்த்தத்தை புரிந்துகொண்டு செயற்படுங்கள். அதுவே, அனைவருக்கும் நல்லது!

முதல் ஹீரோ!


என் ஆளுமையில் மட்டுமல்ல, உடல்மொழியிலும் தாக்கம் செலுத்துகின்ற அப்பாவுக்கு….! முதன்முதலில்; தோளில் அமரவைத்து உலகத்தை காட்டிய, கைபிடித்து கதைபேசிய நண்பன்- ஹீரோ எல்லாமே நீங்கள் தான்! நல்ல அப்பாக்களுக்கு வாழ்த்துக்கள்!! இது, தந்தையர் தினத்தை முன்னிட்டு பேஸ்புக்கில் நேற்று நான் இட்ட கருத்துரையின் திருத்திய வடிவம்.

அன்னையர்தினம், தந்தையர்தினம், காதலர் தினம் என்று ஆயிரத்தெட்டு தினங்களை வருடம் முழுவதிலும் கொண்டாடுகின்றனர். இதில், பல வியாபார நோக்கங்களுக்காகவே கொண்டாடப்படுகின்றன. ஆனாலும், விரைவான உலகில் இவ்வாறான சில தினங்கள் எங்களை ஏதோவொரு தருணத்தில் கொஞ்சமாவது சிந்திக்க வைக்கின்றன என்பதை மறுக்க முடியாது.

ஆண்- பெண் என்று வித்தியாசமின்றி பிள்ளைகளில் 90 வீதமானோர் தங்களின் தாய்மாருடனேயே விருப்பு- வெறுப்புக்களை தயக்கமின்றி பகிர்ந்து கொள்கின்றனர். ஆனாலும், பிள்ளைகளின் வளர்ச்சியிலும், ஆளுமையிலும் அன்னைக்கு ஈடாக தந்தையரும் தாக்கம் செலுத்தியே வருகின்றனர். எனக்கு விபரம் தெரிந்த நாள் முதல் என்னுடைய தந்தையாரே பல விடயங்களின் எனக்கு முன்னுதாரணமா இருக்கின்றார்.

தந்தை- மகன் உறவைத் தாண்டி நண்பனாக பல விடயங்களை விவாதிக்கவும், மனம் விட்டு பேசிக்கொள்ளவும் முடிகிறது. தொழில் நிமிர்த்தம் கடந்த பத்து ஆண்டுகளாக அவர் வெளிநாடொன்றில் இருக்கின்றார். வாரத்தில் இருதடவைகளாவது பேசிக்கொள்வோம். அந்தப் பேச்சுக்களில் குடும்ப விசயங்கள் பெறும் முக்கியத்துவத்தை- பொது விடயங்களும் பெற்றுக்கொள்கின்றன.

அவரிடத்திலுள்ள சில குறைபாடுகளை நேரடியாக சுட்டிக்காட்டினாலும், சிரித்துக்கொண்டே ஏற்றுக்கொள்ளுவார். இங்கே அப்பா- மகன் என்ற ஈகோவும் வருவதில்லை. அதனாலேயே, பலருடன் ஈகோ என்கிற உணர்வைத் தாண்டி பழக முடிகிறது. மிஸ்டர் தங்கமயில் கந்தையா..! நீங்கள் என்னுடைய ஹீரோ!. அதுதவிரவும், நல்ல தந்தையாக எதிர்காலத்தில் எப்படியிருக்க வேண்டும் என்பதற்கும் நீங்கள்தான் முன்னுதாரணம்.

நேற்றைய தந்தையர் தினத்தில் என்னை மிகவும் பாதித்த பதிவொன்றை நண்பர் அனுதினன், ‘இலங்கை அப்பாக்களுக்கு!!” என்ற தலைப்பில் எழுதியிருந்தார். பதிவை, வாசித்த பின்னர் அனுதினனின் தந்தையை தாண்டி, தாயாரே அதிகம் ஞாபகத்துக்கு வந்தார். கலகலவென்று பேசும் அந்த தாயின் கையினால் சாப்பிட்டிருக்கிறேன். அந்த கலகலப்புக்குப் பின்னால், பயங்கர வலியிருக்கிறது. அனுதினனும்- அம்மாவும் ஈழத்திலிருக்கிற உறவிழந்த ஆயிரக்கணக்கானோருக்கு சாட்சி!!