மருதமூரான்

காதல், கடவுள், காமம் இந்த மூன்றும் உணர்வுகள், நம்பிக்கை மற்றும் தேவையின் அடிப்படையில் அணுகப்படுபவை. இவற்றை தனிப்பட்ட ரீதியில் நான் நம்பிக்கை மற்றும் தேவையின் போக்கில் அணுகுகிறேன். மனிதனின் பரிமாண வளர்ச்சி மற்றும் அபிவிருத்தியில் இவை மூன்றும் விரும்பியோ விரும்பாமலோ தாக்கம் செலுத்துகின்றன.

ஆனால், இவை மூன்றும் பலரினால் முறையற்ற விதத்தில் கையாளப்படுகின்றன. பணம் சேர்க்க, ஏமாற்ற, உணர்சிகளைத் தூண்ட, சிந்திப்பதைத் தடுக்க…. என்று ஏராளம் வழிகளில் தவறாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன. நல்ல விடயங்களில் முறையற்ற விதங்களில் பாவிப்பது மனித குலத்துக்கு புதிதல்லவே. அது போன்ற நிகழ்வு தொடர்பிலே இந்தப் பதிவு பேசுகிறது.

பொதுசேவைப் பேரூந்தொன்றில் அண்மையில் வீடு செல்வதற்காக ஏறினேன். சுமார் 50- 60 பேர் பேரூந்துக்குள் இருந்திருப்பார்கள். கடைசி இருக்கையில் நடுத்தர வயதுள்ள ஆணும்- பெண்ணும் மிகவும் நெருக்கமாக உட்காந்திருந்தார்கள். கொழும்பு பேரூந்துகளில் பயணப்படுபவர்கள் இவ்வாறு நெருக்கத்துடன் இருப்பவர்களை அடிக்கடி காணலாம்.

ஆனால், கடைசி இருக்கையில் இருந்த அந்த நடுத்தர வயதுடைய ஆணும்- பெண்ணும் ஒருவரை ஒருவர் முகர்ந்து கொண்டும், சொறிந்து கொண்டும், மர்ம உறுப்புக்களை தடவியபடியும் இருந்தார்கள். பல்வேறு மட்ட வயதுகளையுடைவர்கள் பயணப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிற பேரூந்துக்குள் எந்தவித கூச்சம், வெட்கம் எதுவுமின்றி தங்களுடைய சில்மிஷங்களை தொடர்ந்து கொண்டிருந்தனர்.

பேரூந்துக்குள் ஏறும் எவரும் அந்த இரண்டு மனித ஜந்துக்களையும் பார்க்க வேண்டி வரும். இவ்வளவு பேர் பேரூந்துக்குள் இருக்கிறார்கள் என்று அந்த ஜந்துக்கள் நினைக்கவும் இல்லை. தங்களுடைய பாலியல் சொறிதல்களை நிறுத்தவும் இல்லை. மாறாக தொடர்ந்து கொண்டே இருந்தனர்.

பேரூந்துக்குள் ஏறியதும் அதுகளை பார்த்தவுடன் அவ்வளவு ஆத்திரம். என்னால் இந்த மனித ஜந்துக்களை என்ன செய்துவிட முடியும் என்ற இயலாமையில் அடுத்த தரிப்பில் இறங்கிவிட்டேன். இவ்வாறான நிகழ்வுகள் கொழும்பை ஒட்டிய நகரப் பேரூந்துகளில் மிக இயல்பாக நடைபெறுகின்றன. இவர்களைப் போன்றவர்களில் காதலர்கள் பெரிதாக அடங்குவதில்லை. மாறாக முறையற்ற தொடர்புகளைப் பேணுகிற ஆணும்- பெண்ணுமே அதிகம் அடங்குகிறார்கள்.

ஒரு ஆணும்- பெண்ணும் விரும்பி தங்களுக்கிடையில் பாலியல் தேவைகளை பூர்த்தி செய்து கொள்வதை நான் எந்த தருணத்திலும் எதிர்க்க மாட்டேன். ஆனால், அதனை நான்கு சுவர்களுக்குள் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். மாறாக மாணவர்களும், பெற்றோரும், பெரியோரும்; பயணப்படுகிற பொது வாகனமொன்றுக்குள் இவ்வாறு தங்களுடைய பாலியல் தேவைகளை நிவர்த்திக்க முயல்வதை எவ்வாறு ஏற்றுக்கொள்ள முடியும்.

இதுவும் ஒருவகை பாலியல் ரீதியான உணர்ச்சிகளைத் தூண்டுகிற வேலைதானே. நீலப்படங்களும், மஞ்சள் பத்திரிகைகளும் செய்கிற வேலையையே இவ்வாறானவர்களும் செய்கிறார்கள். பேரூந்துக்குள் பல்வேறு வகையான பாலியல் சுரண்டல்களை இவ்வாறானவர்கள் செய்கிறார்கள். இதில், வயது வேறுபாடுகள் குறைவு. அனைத்து தரப்பிலும் இருக்கிறார்கள்.

காமம் என்பது அற்புதமான விடயம். எம் சந்ததி விருத்தியின் மூலம். ஆனால், இதுபோன்ற தரங்கெட்ட காமக் குற்றவாளிகளை எவ்வாறு ஏற்றுக்கொள்வது. நான் நினைக்கின்றேன் பேரூந்துகளிலும், பொது இடங்களிலும் இவ்வாறு பாலியல் தேவைகளை நிவர்த்திக்க முயல்பவர்களும் ஒருவகையில் போதைக்கு அடிமையானவர்களைப் போன்றவர்களே. இவர்களுக்கும் சிகிச்கை அவசியம்.

அதுபோக, பேரூந்துகளில் பிச்சையெடுப்பதை இலங்கை அரசாங்கம் அண்மையில் தடைசெய்துள்ளது. இதுவொரு வகையில் பயணிகளுக்கு நன்மையே. அவசரத்தில் பயணப்படுபவர்களுக்கு பிச்சையெடுப்பவர்கள் வழங்கும் தொல்லைகளிலிருந்து ஒரு நிம்மதி.

ஆனால், பொதுச் சேவைப் பேரூந்துகளை தங்களுடைய படுக்கையறையாக்க முயலும் மனித ஜந்துக்களை ஏன் இன்னும் இலங்கை அரசாங்கமும், கலாசார காவலர்களும் கண்டுகொள்ளவில்லை. புத்தனின் போதனைகளை ஏற்றுக்கொண்டு கலாசார விழுமியங்களை பேணுகின்றோம் என்று சொல்பவர்கள் ஏன் இது தொடர்பில் அக்கறை கொள்ளவில்லை.

இவ்வாறு பல கேள்விகளும், ஆதங்கமும் மனதுக்குள் எழுகிறது. ஆனாலும், என்னால் என்ன செய்துவிட முடியும். இந்தப் பதிவை எழுதுவதைத் தவிர!. மீண்டும் மற்றுமொரு பதிவில் சந்திக்கிறேன்.

இணையமும், வலைப்பூக்களும், சமூக வலைத்தளங்களும் உலகம் பூராவும் பாரிய தாக்கங்களை ஏற்படுத்தி வருகிற காலமிது. அரசியல், வர்த்தகம், சமூக அபிவிருத்தி, தொழிநுட்பம் மற்றும் கலாசார வளர்ச்சி அல்லது அத்துமீறல்கள் என்று அனைத்து விடயங்களிலும் இவை குறிப்பிடத்தக்களவு மாற்றங்களை ஏற்படுத்தி வருகின்றன.

வலைப்பூக்கள் அல்லது பதிவுலகு அனைத்து மட்ட மக்களையும் நோக்கி தன்னுடைய கரங்களை வீரியத்துடன் நீட்டிக்கொண்டிருக்கிறது. தன்னுடைய கருத்துக்களை, விமர்சனங்களை, அனுபவங்களை, சந்தோசங்களை, துக்கங்களை என்று அனைத்தையும் மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள வலைப்பூக்கள் வழியேற்படுத்தி கொடுக்கிறது.

தெற்காசிய இணையப்பரப்பில் தமிழ் வலைப்பூக்களின் வருகை முதல் மூன்று இடங்களுக்குள் இருக்கலாம். ஒரு நாளைக்கு குறைந்தது 600 முதல் 700 பதிவுகளாவது தமிழில் பதிவிடப்படுகிறது என்று எங்கோ வாசித்திருக்கிறேன். இந்தப் விபரம் ஓரளவு சரியாகவும் இருக்கலாம்.

நாளுக்கு நாள் தமிழ் பதிவுலகில் இணைபவர்களின் எண்ணிக்கையும் அதிகரித்து செல்கிறது. இது கருத்துப்பகிர்தல்கள், ஆளுமை பங்கீடுகள், மாற்றுக்கருத்துக்களின் வருகையை ஊக்குவிக்கிறது. இதனால், பதிவுலகம் ஆரோக்கியமாக இருப்பதாக நம்பலாம். பதிவுலகு நல்ல திசையில் பயணிக்கிறது என்பதற்கான நல்ல அறிகுறி.

ஆனால், நல்ல அறிகுறிகள் எங்கெல்லாம் தென்படுகிறதோ அங்கெல்லாம் அத்துமீறல்களும், வன்முறைகளும், ஜனநாயக மறுப்புக்களும் தலைதூக்கவும் ஆரம்பிக்கின்றன. இது, எல்லா விடயங்களுக்கும் பொருந்துகிறது. அதுபோலவே, தமிழ் பதிவுலகம் பலதரப்பட்ட குறைபாடுகளை அல்லது வன்முறைகளையும் தன்னுள்ளே வாரி அணைத்துக் கொண்டு செல்கிறது.

சில விடயங்களை எழுதுவது சிலருக்கு வருத்தங்களை தரலாம். ஆனால், உண்மைகளை எழுதியே ஆகவேண்டும். வலைப்பூக்களை திரட்டுகின்ற திரட்டிகள் பதிவர்களையும், வாசகர்களையும் ஊக்கப்படுத்தும் பொருட்டு வாக்களிக்கும் முறைகளை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளன.

ஒரு பதிவு பிடித்திருந்தால் நேர் வாக்கும். பிடிக்கவில்லை எனில் மறை வாக்கும் போடலாம். இதன்மூலம், பதிவர்கள் தங்களுடைய பதிவுகளின் உண்மை நிலையை அறிந்து கொள்ள உதவியாக இருக்கும். இதனை எதிர்பார்த்தே திரட்டிகள் வாக்களிக்கும் முறையினை அறிமுகம் செய்கின்றன. அதில், குறிப்பிடத்தக்களவு வெற்றியும் பெறுகின்றன. (திரட்டிகளின் வாக்களிக்கும் முறைகளில் பல குறைபாடுகள் இருக்கின்றன என்பதை ஏற்றுக்கொண்டே ஆகவேண்டும்)

ஆனால், எங்கும் குதர்க்க சிந்தனையாளர்களும், குற்றவாளிகளும் இருக்கவே செய்கின்றனர். தங்களுக்கு ஒரு பதிவரை பிடிக்கவில்லை என்றால் அவருடைய பதிவினை வாசிக்காமலே மறை வாக்கு போட்டுவிட்டு செல்கிறார்கள். இது அளவு கடந்து இன்றும் தொடர்கிறது. அண்மையில் தொடர்ச்சியாக சில பதிவர்களின் பதிவுகளுக்கு மறைவாக்குகள் போடப்பட்டது.

இவற்றில் எத்தனை வாக்குகள் பதிவுகளை வாசித்து விட்டு அளிக்கப்பட்டன என்று தெரியவில்லை. மறை வாக்கு போடுவது உரிமை. ஆனால், தங்களுடைய குரோதங்களை வெளிப்படுத்துவதற்காக இவ்வாறு செய்வதை என்னவென்று சொல்வது. இவ்வாறான செயற்பாடுகள் புதிதாக அந்த வலைப்பூக்களுக்கு வருபவர்களைத் தடுக்கலாம். அதுபோல சில பதிவர்கள் பதிவுலகைவிட்டு ஒதுங்குவதற்கும் இது காரணமாகிறது.

தொழிநுட்ப வளர்ச்சிகள் வன்முறைகளுக்கும், அத்துமீறல்களுக்கும் பயன்படுகிறது என்பதற்கு வலைப்பூக்களை முடக்குவது அல்லது அழிப்பதுவும் நல்ல உதாரணம். ஒருவனின் கருத்து பிடிக்கவில்லை என்றால் மாற்றுக்கருத்தை முன்வைப்பதுவே ஜனநாயமுறைமை. (எங்களுடைய சமூகத்தில் மாற்றுக்கருத்துக்களுக்கு இடம் வழங்கப்படுவது குறைவு)

ஆனால், அவ்வாறு கருத்துக்களை முன்வைக்காமல் குறிப்பிட்ட கருத்தாளரின் தளங்கள் அல்லது பதிவுகள் சட்டவிரோதமாக முடக்கப்படுகின்றன. திறந்த மனதுடன் கருத்து மோதல்களுக்கு தயாரில்லாதவர்களே மற்றவர்களின் பதிவுகளையும், வலைப்பூக்களையும் அழிப்பதிலும், முடக்குவதிலும் முன்நிற்கிறார்கள். இவ்வாறான செயற்பாடுகளும் வன்முறையே.

இவ்வாறு முறையற்ற விதத்தில் முன்னெடுக்கப்படும் செயற்பாடுகள் தமிழ் பதிவுலகத்துக்கு நல்லதல்ல. தொடர்ந்தும் பதிவுகளை அக்கறையுடன் வாசித்து வருபவன். அவ்வப்போது பதிவுகளையும் எழுதுபவன். இவ்வாறு பதிவுலகத்துடன் தொடர்புகளை பேணுகிறவன் என்கிற முறையிலேயே இந்தக் கருத்துக்களை முன்வைத்துச் செல்கிறேன். மீண்டும் மற்றுமொரு பதிவில் சந்திக்கலாம்.