மருதமூரான்

இலங்கையின் அரசியல் வரலாற்றில் இரண்டு தடவைகள் பிரதமராகவும், எதிர்க்கட்சித் தலைவராகவும் பதவி வகித்துள்ள ரணில் விக்கிரமசிங்க, சிறந்த அரசியல் தலைவரா அல்லது இராஜதந்திரியா? என்ற கேள்வியை ஊடகவியல் மற்றும் அரசியலாய்வு நண்பர்களிடம் கேட்டேன். அதற்கு பலவிதமான பதில்கள் கிடைத்தன, பலவித விளக்கங்களுடன்.

இலங்கை அரசியலில் ரணில் விக்கிரமசிங்கவினுடைய பங்களிப்பு எழுபதுகளின் முற்பகுதியில் ஆரம்பமான போதும் 1989ஆம் ஆண்டு பாராளுமன்ற தேர்தல்களின் பின்னரே, அவரை அவர் சார்ந்த ஐக்கிய தேசிக் கட்சிக்குள் அதிகாரம் மிக்கவராக மாற்றியமைத்தது. அதன் பின்னர் இரண்டு தடவைகள் பிரதமராக இருந்துள்ளதுடன், எதிர்க் கட்சித் தலைவராகவும் பதவிவகித்து வருகின்றார்.

(1980களில் ஜே.ஆர்.ஜெயவர்த்தன அரசாங்கத்தில் இளைஞர் விவகார (இன்னும் சில) அமைச்சராக ரணில் விக்கிரமசிங்க பதவி வகித்தார். அந்தக் காலப்பகுதியில் யாழ்ப்பாணம் மண்டைதீவு உள்ளிட்ட தீவகப் பகுதிகளில் இடம்பெற்ற சில படுகொலைகளுடன் இவருக்கு தொடர்ப்பு இருந்தாக ஊடகங்களினாலும், புலம்பெயர்ந்த புத்திஜீவிகள் சிலரினாலும் குற்றச்சாட்டுக்கள் முன்வைக்கப்பட்டிருந்தமை குறிப்பிடத்தக்கது)

2001ஆம் ஆண்டு பாராளுமன்ற தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற ஐக்கிய தேசியக் கட்சி, ரணில் விக்கிரமசிங்க தலைமையில் அரசாங்கத்தை அமைத்த போதும், அது பலமான அரசாக இருக்க முடியாமல் போனதற்கும், அந்த ஆட்சி அப்போதைய ஜனாதிபதி சந்திரிக்கா குமரதுங்காவால் கலைக்கப்பட்டதற்கும் ரணிலினுடைய வலுவில்லாத அரசியல் ஞானமும், தலைமைத்துவமுமே காரணமென சிலர் குறிப்பிடுகின்றனர்.

இந்த நிலையில் ரணிலினுடைய தற்போதைய அரசியல் நடவடிக்கைகளை 2005ஆம் ஆண்டு ஜனாதிபதி தேர்தலுக்கு பின்னரான காலப்பகுதியிலிருந்து பார்போம். ஜனாதிபதி தேர்தலில் மஹிந்த ராஜபக்ஷ வெற்றி பெற்று ஜனாதிபதியாக பொறுப்பெற்று அரசாங்கத்தை தனது முழுமையாக கட்டுப்பாட்டிற்கும் கீழ் வைத்துக்கொண்டுள்ள நிலையில்(சகோதர கம்பனிகளின் உதவியுடன்), பிரதான எதிர்க் கட்சித்தலைவராக ரணில் விக்கிரமசிங்க செய்ததென்ன என்று கேட்டுக்கொண்டால் சில சலசலப்புக்களும் பெரியதொரு மௌனமுமே பதிலாக மிஞ்சுகின்றன.

இலங்கையில் தற்போதுள்ள அரசியல் மற்றும் யுத்த களமுனை சூழ்நிலைகளில் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஷ தனது ஆதிக்கத்தை பாரியளவில் செலுத்துகின்றார். ஆனால் மஹிந்த விட்ட பாரிய தவறுகளை சுட்டிக்காட்டி அல்லது மக்களிடன் கொண்டு சென்று, மாற்று அரசாங்கத்தையோ அல்லது அரசியல் மாற்றத்தினையோ? ரணிலினால் ஏற்படுத்தி விடமுடியாமல் போயுள்ளது.

கடந்த சில மாதங்களாக இலங்கையின் அரசியல் அரங்கில் மிகவும் மிகுதியான அளவில் அலசப்பட்ட விடயங்களாக, மஹிந்தவின் முன்னாள் வலது கரங்கள் மங்கள மற்றும் சிறிபதி சூரியாராச்சி ஆகியோர் வெளியிட்ட விடுதலைப் புலிகளுடனான ஜனாதிபதி தேர்தல் கால ஒப்பந்தம், மற்றும் மனித உரிமை மீறல்கள் ஆகியன இடம்பெறுகின்றன.

இந்த விடங்களை வைத்துக்கொண்டு பிரதான எதிர்க் கட்சித் தலைவராக ரணில் விக்கிரமசிங்க என்ன மாதிரியான செயல்திட்டங்களை முன்னெடுத்துள்ளார் என்றால், பதில் பெரிதாக ஏதுமில்லை என்பதாகவே அமையும். தனது கட்சியின் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களையே கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்க தெரியாமல் பதினேழு உறுப்பினர்களை அரசாங்கத்துடன் இணைத்த பெருமையும், அரசியல் ஞானமற்ற ரணிலின் செய்கைக்கு மற்றுமொரு சரியான உதாரணம்.

முப்பது வருடங்கள் அரசியல் அறிவுள்ளவர் என்று கூறிக்கொள்ளும் ரணில் விக்கிரமசிங்க தற்போதைய சூழ்நிலையில் என்ன மாதிரியான அரசியல் முன்னெடுப்புக்களை மேற்கொள்ள வேண்டுமோ, அதையெல்லாம் தவிர்த்து விட்டு அரசாங்கத்தை கேலி செய்ய முயன்று தோற்றுப்போயுள்ளார்.

விடுதலைப் புலிகளுடன் மஹிந்த ஜனாதிபதி தேர்தல் கால ஒப்பந்தத்தை மேற்கொண்டுள்ளதாக மஹிந்தவின் முன்னாள் வலதுகரங்களே ஆதரங்களுடன் கூறும் போது, ரணிலினால் அவற்றை மக்களிடம் பூரணமாக கொண்டு செல்லமுடியாமல் போயுள்ளது. அதற்கு பதிலாக மஹிந்த குடும்பிமலையில் பெற்ற வெற்றியைக் கொண்டு தனது அரசியல் ஞானத்தை மிக அற்புதமாக வெளிப்படுத்தியுள்ளதுடன், ரணிலை அந்த விடயத்தில் முழுமையாக தோற்கடித்துள்ளார்.

மற்றைய விடயம் இலங்கையில் தற்போது தொடர்ந்து மீறப்பட்டு வரும் மனித உரிமை விடயங்கள் குறித்த ரணிலின் எதிர்ப்பு அல்லது கருத்து வெளிப்பாடுகள். இதை எடுத்துக்கொண்டால் ரணில் விக்கிரமசிங்க தனது வெள்ளைத்தோல் நண்பர்களிடம் முறையிட்டு(மேற்கத்தைய) ஓரளவு வெற்றி பெற்றுள்ளார் என்று கூறிக்கொண்டாலும், அது எந்த விதத்திலும் அவரது அரசியல் முன்னேற்றத்திற்கும், அரச எதிர்ப்பு பிரசாரத்திற்கும் பயன்படவில்லை என்பது உண்மை.

இலங்கையில் தற்போதுள்ள இந்த இரு முக்கிய விடயங்களை வைத்துக் கொண்டு பாரக்கும் போது ரணில் விக்கிரமசிங்கவை சிறந்த அரசியல் தலைவராக சிறுபிள்ளைகள் கூட ஏற்றுக்கொள்ளுமா என்பது சந்தேகமே!!

அடுத்து ரணில் விக்கிரமசிங்க சிறந்த இராஜதந்திரியா, என்ற கேள்விக்கு பதில் தேடினோமெனில் சில சிறப்பு பெறுபேறுகளை அவர் பெற்றுக்கொண்டாலும், அதன் முழுமையான பலனை அவர் பயன்படுத்திக்கொள்ளவில்லை என்பது வெட்டவெளிச்சம்.

உலக அரசியலில் ஆக்கிரமிப்பை செலுத்தி வருகின்ற அமெரிக்காவினதும், ஆசிய அரசியலில் முக்கியத்துவம் பெறுகின்ற இந்தியா மற்றும் சீனா ஆகிய நாடுகளுடனான உறவில் ரணில் மிகுந்த பற்றுடன் செயற்படுகின்றார். எதிர்காலத்திலும் செயற்பட முனைவார்;. அதனால் அவர் என்ன பயனை பெற்றுவிடப் போகிறார் என்பது அவருக்கே தெரியாத ஒன்று.

ஐரோப்பிய நாடுகளில் உள்ள மஹிந்த எதிர்ப்பு மனோபாவம், ரணிலுடனான நெருக்கத்திற்கு ஒருகாரணமான தொடர்ந்தும் இருந்து வருகின்றது என்பது உண்மை. அதனை வைத்துக்கொண்டு சர்வதேச ரீதியில் ரணில் விக்கிரமசிங்க, ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணி அரசாங்கத்துக்கு எதிராக பிரசாரங்களை மேற்கொண்டுள்ளார். அதில் சிறிது வெற்றியும் பெற்றுள்ளார்.

இந்த எதிர்ப்பு பிரசாரங்களினால் அவரது இராஜதந்திர நடைமுறைகளில் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டாலும், அதனால் அவருக்கு எந்தமாதிரியான நன்மைகள் கிடைக்கும் என்பதில் அவர் தெளிவற்று செயற்படுகின்றார் அல்லது செயற்பட வைக்கப்படுகின்றார்(அவரது சகாக்களால்).

இலங்கையின் விடயத்தில் அமெரிக்காவும், இந்தியாவும் ரணில் விக்கிரமசிங்கவுடன் நட்பு பாராட்டுவது, அவர்கள் தமது ஆக்கிரமிப்பை தொடர்ந்தும் இலங்கையில் செலுத்துவதற்கேயன்றி மஹிந்த ராஜபக்ஷ அரசாங்கத்தை வீழ்த்துவதற்கல்ல என்பதை ரணில் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்பது வெளிப்படையான ஒன்று.

இலங்கையில் உள்ள ஜே.வி.பி மற்றும் ஜாதிக ஹெல உறுமய போன்ற கட்சிகளின் சர்வதேசத்துக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளினால், சர்வதேசம் ரணில் விக்கிரமசிங்கவுடனான தொடர்பை தொடர்ந்தும் பேண விரும்புகின்றது என்பதே உண்மை, அவ்வாறான எதிர்ப்பு இலங்கையில் சர்வதேசத்திற்கு எதிராக தெரிவிக்கப்படாமல் விடும் பொழுது அவர்கள் ரணிலை கைவிட்டு விடுவார்கள் என்பதுவும், வெளிப்படையான உண்மை.

மறுபுறத்தில் மஹிந்த ராஜபக்ஷவின் சர்வதேச எதிர்ப்;பு தோற்றம் என்பது வெறும் மாயையே அன்றி வேறெதுவுமில்லை, இலங்கையின் அடித்தட்டு மக்களை நம்ப வைப்பதற்காக சர்வதேச எதிர்ப்பு கொள்கையை கொண்டுள்ளதாக மஹிந்த ராஜபக்ஷ வெறும் வேஷமிட்டுள்ளார். இதனை மக்கள் மட்டுமின்றி ரணிலும் நம்பி தோற்றுப் போயுள்ளார். மாதத்திற்கு இரண்டு, மூன்று தடவைகள் வெளிநாடுகளுக்கு விஜயம் செய்துவிடுவதால் அந்த நாடுகளுடனான உறவை வலுப்படுத்திக்கொள்ள முடியுமென்பது ரணிலின் சிறுபிள்ளைத்தனமான செயற்பாட்டையே காட்டுகின்றது.

ஆக மொத்தத்தில் ரணில் விக்கிரமசிங்கவினுடைய இராஜதந்திர திறனும் பூரணமாகவில்லை என்பது வெளிப்படை!!!. இந்த நிலையில் அடுத்த அரசாங்கம் ஐக்கிய தேசியக் கட்சி தலைமையில் அமையப்போகின்றது என்று மனக்கோட்டை கட்டி, கடந்த ஜனாதிபதி தேர்தலில் வாங்கிக்கொண்ட மாபெரும் காயத்தை அவர் மீண்டும் ஒருமுறை வாங்கப் போகின்றார் என்பது நிதர்சனமே!

(2007 ஓகஸ்ட் மாதத்தில், ‘ஞாயிறு தினக்குரல்’ பத்திரிகையில் வெளியாகியது)

பதிவுலகில் தொடரும் தொடர் பதிவுகளால் சில தருணங்களில் எரிச்சலே அதிகம் மிஞ்சி நிற்கிறன. ஆனாலும், சில தொடர் பதிவுகளின் தலைப்புக்கள் என்னை அதன் பக்கம் மிக இயல்பாகவே சாய்த்து விடுகிறன. அந்த வகையில் சில நாட்களாக பதிவுலகில் அதிகம் பகிரப்பட்ட ‘பிடித்த பத்தும், பிடிக்காத பத்தும்’ தலைப்பில் பதிவிட வேண்டும் என்று விரும்பியிருந்தேன். தோழர்கள் வந்தியரும், கனககோபியும் அலைபேசியில் அழைத்திருந்தனர். அதனால், எனக்கு பிடித்தவைகளும், பிடிக்காதவைகளும் சில காரணங்களுடன்.