மருதமூரான்

‘நீதியை நிலைநாட்ட போராடும் நீதிபதியை அழிக்க தொழில்முறைக் கொலையாளிகள் முயற்சித்தல்’ என்ற ஒருவரிக் கதையை வர்த்தக சினிமாவுக்கே உரிய மசாலாத்தனங்களை சேர்த்து கே.எஸ்.ரவிக்குமார் இயக்கியிருக்கும் படம் ‘ஆதவன்’. வாரணம் ஆயிரம், அயன் வெற்றிகளுக்கு பின்னர் சூர்யா நடித்திருக்கிறார். ‘குருவி’க்கு பின்னர் உதயநிதி ஸ்டாலினின் தயாரித்திருக்கும் ஆதவனுக்கு, ஹாரிஸ் ஜெயராஜ் இசையமைத்துள்ளார். வடிவேலு, நயன்தாரா, சரோஜாதேவி என்று நட்சத்திர பட்டாளமே நடித்திருக்கிறது.

குழந்தைகளின் உடலுறுப்புக்களை சட்டத்துக்கு புறம்பாக திருடி விற்கும் கும்பல் குறித்த விசாரணைகளை நடத்தும் நீதிபதி முரளி (மலையாள நடிகர்) தனது குடும்பத்துடன் கொல்கத்தாவில் வசிக்கிறார். அவரை கொலை செய்யும் நோக்கத்துடன் வேலைக்காரன் வேடத்தில் நீதிபதியின் வீட்டுக்குள் நுழைகிறார் தொழில்முறை கொலையாளியான ஆதவன் (சூர்யா). அந்த வீட்டில் நீதிபதி முரளியின் தாய் சரோஜாதேவி, தங்கை மகள் தாரா (நயன்தார) உள்ளிட்ட பெரிய குடும்பமே வசிக்கிறது. ஆதவன், நீதிபதியைக் கொன்றாரா?, தாராவுக்கும் ஆதவனுக்கும் காதல் வந்ததா? இறுதியில் ஆதவன் யார்? என்ற வினாக்களுக்கு அதிரடி, நகைச்சுவை, கொஞ்சம் காதல், குடும்பம் என்று அனைத்தையும் சேர்த்து விடை சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குனர் கே.எஸ்.ரவிக்குமார்.

சூர்யாவின் முன்னைய படமான அயனின் தொடர்ச்சி ஆதவனிலும் தொடர்கிறது. படம் முழுவதிலும் மிடுக்காக வந்து சூர்யா அசத்துகிறார். அதேநேரம் வேலைக்காரன் வேடத்தில் வடிவேலுவுடன் சேர்ந்து அவர் அடிக்கும் லூட்டிகளே படத்தின் மிகப்பெரிய பலம். பத்து வயது சூர்யா மனதினை கவரவில்லை. வரைகலைஞர்களும், படத்தொகுப்பாளரும் இன்னும் கவனம் செலுத்தியிருக்கலாம். நந்தா, காக்க காக்க என்று பலதளங்களில் பயணப்படும் சூர்யாவும் முழுமையான வர்த்தக சினிமாவுக்குள் சிக்கிவிட்டாரோ? என்கிற கேள்வியை ‘ஆதவன்’ எழுப்புகிறான். நயன்தாராவுக்கு வழமையாக வேடம். பாடல்களில் அதிகம் வருகிறார். ‘யாராடி நீ மோகினி’க்கு பின்னர் ஒளிப்பதிவாளின் முயற்சியினால் நயன்தாரா ஓரளவு அழகாக தெரிகிறார்.

பானார்ஜி என்ற பெயருடன் வரும் வடிவேலுவே படத்தின் இரண்டாவது நாயகன். சந்திரமுகி, போக்கிரிக்கு பின்னர் படம் முழுவதிலும் கலக்கியிருக்கிறார். அதுவும், சொர்க்கத்தில் இருப்பதாக நினைத்துக்கொண்டு அவர் பேசும் காட்சிகளில் சிரிப்பொலியால் திரையரங்கு நிறைகிறது. நீதிபதியாக மறைந்த மலையாள நடிகர் முரளி நல்லபொருத்தம். அவரின் இறுதிப்படமாகவும் ஆதவன் அமைந்தது வருத்தமே. அவரின் இழப்பு தென் இந்திய சினிமாவுக்கு ஈடுசெய்ய முடியாதது. ஆதவனில் சரோஜாதேவி, ஆனந்த்பாபு ஆகியோர் நடித்திருந்தாலும் ஏனோ பெரிதான மனதைக் கவரவில்லை. அனுஹாசன், ஹியாகே ஹிண்டே, ரமேஸ்கண்ணா, மனோபாலா உள்ளிட்டோரும் ஆதவனில் நடித்திருக்கின்றனர்.

ஆதவனை அழகாக படமாக்கியதில் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார் ஒளிப்பதிவாளர் ரா.கணேஸ். பாடல் காட்சிகளிலும், சூர்யாவுக்கும், பொலிஸ்ஸ_க்கும் இடையிலான துரத்தல் காட்சிகளிலும் ஒளிப்பதிவு அற்புதம். காட்சிகளை வேகமாக்கியதான் மூலம் தன்னை நிரூபித்திருக்கும் படத்தொகுப்பாளர் டொன்மாஸ், சண்டைக்காட்சிகளில் அளவுக்கதிகமான வேகத்தை காட்டி அலுப்புட்டுகிறார். அதுவும், சூர்யாவுக்கும், ஆனந்த்பாபுவுக்கும் இடையிலான சண்டைக்காட்சிகளை உள்வாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. அவ்வளவு வேகம், அதைவிட அசைவும் அதிகம்.

படத்தின் சண்டைக்காட்சிகளை கனல்கண்ணனும், தென்னாபிரிக்காவின் பிரான்ஸ் ஹபில்கரும் வடிவடைத்திருக்கிறார்கள். துரத்தல் காட்சிகளில் பிரான்ஸ் ஹபில்கர் ‘அயனை’ ஞாபகமூட்டுகிறார். இறுதியில் வரும் சண்டைக்காட்சியை கனல் கண்ணன் ஏன் இவ்வளவு நேர்த்தியின்றி வடிவடைத்திருக்கிறார் என்று தெரியவில்லை. படத்தின் முக்கியமான குறைபாடுகளில் இதுவும் ஒன்று. படத்தின் பலங்களில் இசை முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. ஹாரிஸ் ஜெயராஜ் பாடல்களிலும், பின்னணி இசையிலும் தன்னுடைய பங்கை செய்திருக்கிறார். ஆனாலும், பாடல்களில் அயன், வாரணம் ஆயிரத்தின் வாடை அதிகம்.

‘ஆதவன்’ கதையின் சொந்தக்கரர் இயக்குனர் ரமேஸ்கண்ணா. அதற்கு திரைக்கதை, வசனம் எழுதி இயக்கியிருக்கிறார் கே.எஸ்.ரவிக்குமார். குடும்பங்கள், இளைஞர்கள் என்று அனைவரையும் கவரும் நோக்கில் திரைக்கதையினை வடிவமைத்திருக்கிறார். அதனாலேயோ என்னவோ யதார்த்த மீறல்கள் அதிகம். வசனங்களில் புதிய முயற்சியை கையாண்டிருக்கிறார். ஆங்காங்கே, தசாவதாரத்தின் பாதிப்பு தெரிகிறது. தன்னை முழுமையான வர்த்தக சினிமா இயக்குனர் என்று காட்டிக்கொள்வதில் கே.எஸ்.ரவிக்குமார் ஆதவனிலும் பின் நிற்கவில்லை.

கோடிகளை கொட்டி படமெடுத்து வெற்றிபெற வேண்டும் என்ற நோக்கில் தயாரிப்பாளராகியிருக்கும் உதயநிதி ஸ்டாலின் எதிர்காலத்தில் நல்ல கதைகளை தேர்வு செய்யவேண்டும். அவருக்கு ஏற்கனவே ‘குருவி’யில் பட்ட அடி அதிகமே. ஆனாலும், ஆதவன் அந்த அடியை வழங்கமாட்டன் என்று நம்பலாம். 168 நிமிடங்கள் ஓடும் ஆதவனை சிரிப்பதற்காகவும், ரசிப்பதற்காகவும் பார்க்கலாம். ஆதவன், ரொம்பவே அலட்டல்காரன்தான் ஆனாலும், ரசனையுள்ளவன்.

நம்முடைய பாட்டிகளும், தாத்தாக்களும் சொல்லிய பேய், ஆவி கதைகளை நாம் பயத்துடன் கேட்டுக்கொண்டாலும், அதில் வரும் திடீர் திருப்பங்களும், திகில்களும் எம்மை இரசிக்க வைத்திருக்கின்றன. அதே மாதிரி ‘ஆவி’ என்கிற விடயத்தை எடுத்துக்கொண்டு நவீன யுத்திகளுடன், நேர்த்தியான கதை நகர்த்தலுடம் புதுமுக இயக்குனர் அறிவழகன் இயக்கியிருக்கும் படம் ‘ஈரம்’. 2009ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்துள்ள நல்ல படங்களில் இதனையும் சில விட்டுக்கொடுப்புக்களுடன் சேர்த்துக்கொள்ளலாம்.

தொடர்மாடி குடியிருப்பு ஒன்றின் குளியலறையில் இளம் குடும்ப பெண்ணான ரம்யா (சிந்து மேனன்) இறந்து கிடக்கிறார். அதனை விசாரணை செய்யும் காவல்துறை தற்கொலை என்று முடிவு செய்கிறது. அந்த தருணத்தில் அந்த மரணத்தில் தனக்கு சந்தேகம் இருப்பதாக கூறி மேலதிக விசாரணைகளுக்காக புறப்படுகிறார் காவல்துறை அதிகாரி வாசுதேவன் (ஆதி). விசாரணையை மீண்டும் ஆரம்பித்த சமயத்தில் அதே தொடர்மாடி குடியிருப்பில் தொடர்ச்சியாக மூவார் கொலை செய்யப்படுகின்றனர்.

இந்த கொலைகளுக்கும், ரம்யாவின் மரணத்துக்கும் தொடர்புள்ளதா என்று தேடிச்செல்லும் வாசுதேவனுக்கு விடையாக கிடைப்பது என்னவோ யாரும் எதிர்பார்க்காத ‘தண்ணீர்’என்பதே. இந்த விடயத்தை நூலாக பிடித்துக்கொண்டு விசாரணையை நடத்தி செல்லும் வாசுதேவனுக்கு மேலும் கிடைப்பது அதிர்ச்சிகளும், ஆச்சரியங்களுமே. தண்ணீர் கொலை செய்யுமா? ரம்யாவின் மரணம் கொலையா, தற்கொலையா? ஆவிகள் இருக்கின்றவா? என்று பல வினாக்களை இரசிகர்களுக்கு வரவைத்து விடை சொல்லியிருக்கிறது ஈரம்.

‘மிருகம்’ என்ற படத்தின் மூலம் தமிழ் திரையுலகிற்கு அறிமுகமாகிய ஆதி, காவல்துறை அதிகாரியாகவும், கல்லூரி மாணவராகவும் அலட்டிக்கொள்ளாமல் நடித்திருக்கிறார். அவருக்கும், சிந்துமேனக்கும் இடையிலான கல்லூரிக்கால காதல் மெல்லிசை போல அவ்வளவு அழகு. ‘கடல்பூக்கள்’ படத்திற்கு பின்னர் காணாமல் போயிருந்த சிந்துமேனனுக்கு, ஈரம் பல புதிய படங்களை வாங்கித்தரும். ஆதியின் காதலியாகவும், நந்தாவின் மனைவியாகவும் இயல்பாக நடித்துள்ளார்.

தமிழ் திரையுலகில் ‘மௌனம் பேசியதே’ படத்தின் மூலம் அறிமுகமாகி சரியான வாய்ப்பு அல்லது வெற்றி கிடைக்காமல் காத்திருந்த நந்தாவுக்கு, ‘ஈரம்’ புதிய பாதையைக் காட்டிச் சென்றுள்ளது. சிந்துமேனனின் சந்தேகம் பிடித்த கணவனாக வந்து வில்லத்தனம் காட்டியிருக்கிறார். சிந்துமேனன் கர்ப்பமாக இருக்கின்றார் என்றதும் நந்தாவின் முகமும், விரல்களும் செய்யும் அசைவுகள் அவரின் நடிப்புக்கு சான்று. சரண்யா மோகன், சிந்துமேனனின் தங்கையாக வந்து செல்கிறார். சில இடங்களில் நடிக்க கிடைத்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தியும் இருக்கிறார். ஆனாலும், அவர் தனக்கு பொருத்தமான கதாபாத்திரங்களை எதிர்காலத்தில் தேர்வு செய்துகொள்ள வேண்டும்.

படத்தின் வெற்றியை தீர்மானிப்பதில் முக்கிய காரணியாக பயணிக்கிறது ஒளிப்பதிவு. படம் முழுவதும் ஒருவகை பச்சை வர்ணத்தை கொண்டு படம் பிடிதிருக்கிறார் ஒளிப்பதிவாளர் மனோஜ் பரமஹம்சா. தண்ணீரை கொலையின் வடிவமாக காட்டியதில் இவரின் பங்கு குறிப்பிட்டுச் சொல்லக்கூடியது. தொடர்மாடிகளின் தொடரையும், கிராமத்து அழகையும் தன்னுடைய கலை இயக்கத்தில் இயல்பாக கொண்டு வந்திருக்கிறார் ராம்பொன். பாடல்களில் மெல்லிசை காட்டி, பின்னணியில் திகிலும், எதிர்பார்ப்பும் கூட்டியதில் அறிமுக இசையமைப்பாளர் சாய் தமன் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார். திரைக்கதையின் திருப்பங்களுக்கு ஏற்ப காட்சிகளை வரிசைப்படுத்தியதியிருக்கிறார் படத்தொகுப்பாளர் கிசோர். ஆனாலும், இறுதிக்காட்சிகளில் நீட்டி அதிகம். கவனம் செலுத்தியிருக்கலாம்.

பிரமாண்டம், அதீத கற்பனை என்று தன்னுடைய திரை பயணத்தை வடிவமைத்துள்ள இயக்குனர் சங்கர், புதிய இயக்குர்களுக்கு யதார்த்தம், புதிது, மாற்று களம் என்று புதிய திரைப்பயணத்தை ஆரம்பித்து வைத்துள்ளார். காதல், வெயில், கல்லூரி வரிசையில் மிகக்குறைந்த முதலீட்டில் தரமான படங்களை தரமுடியும் என்று மீண்டும் ஈரத்தின் மூலம் நிரூபித்துள்ளார். இயக்குனர் அறிவழகனின் கதையில் நம்பிக்கை வைத்து படத்தை தயாரித்திருக்கிறார் சங்கர். அதில் வெற்றியும் கண்டிருக்கிறார்.

‘ஆவி’ என்கிற விடயத்தை தமிழ் இயக்குனர்கள் பல தடவைகள் படங்களில் கையாண்டுள்ளனர். ஆனால், அதற்கு புதிய வடிவம் கொடுத்து இரசிகர்களை ஆச்சர்யப்படுத்தியிருக்கிறார் புதுமுக இயக்குனர் அறிவழகன். விறுவிறுப்பாக செல்லும் திரைக்கதையின் காட்சிகளின் கோர்ப்பு அற்புதம். ஆனாலும், இறுதிக்காட்சிகளில் தேவையற்ற நீட்சி. அவற்றை கருத்தில் கொண்டிருக்க வேண்டும். குத்து பாடல்கள், தேவையற்ற சண்டைக்காட்சிகள், வளமற்ற நகைச்சுவைகாட்சிகள் இல்லாமலும் மக்களை கவரமுடியும் என்பதில் புதுமுக இயக்குனர் அறிவழகன் வெற்றி பெற்றுள்ளார். தமிழ் சினிமாவில் புதுமுயற்சிகளுக்கு மற்றுமொரு சான்று ‘ஈரம்’. மக்கள் மனதை பெரிய மறுப்பின்றி ஈரம் கவரலாம்.